Μειονεκτήματα Κλασσικής Μεθόδου αντιμετόπισης Λεγεωνέλλας.

Μειονεκτήματα Κλασσικής Μεθόδου αντιμετόπισης Λεγεωνέλλας.

Η Legionella pneumophila βρίσκεται σε υδάτινα συςτηματα όπως συστήματα ύδρευσης, ζεστά νερά χρήσης, συντριβάνια, δίκτυα άρδευσης και ψύξης μεγάλων κτιρίων. Μπορεί να πολλαπλασιαστεί σε θερμοκρασίες ανάμεσα σε 20°C και 60°C με πολύ επικίνδυνη την περιοχή των 35-45 όπου εκεί πολλαπλασιάζεται ραγδαία. Τα βακτήρια της Λεγεωνέλλας, μπορούν να παραμένουν σε κατάσταση «υπνηλίας» στο δροσερό νερό και όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες θερμοκρασίας κυρίως να πολλαπλασιασθούν.Πέραν της θερμοκρασίας του νερού ευνοϊκοί παράγοντες για την ανάπτυξη είναι η παρουσία σκουριάς και λάσπης. Το βακτήριο της Λεγεωνέλλας τρέφεται από άλλα βακτήρια που επίσης υπάρχουν με φυσικό τρόπο στο νερό καθώς και με ότι μπορεί να συνθέσει ή να περιέχει το βιοφίλμ που έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό των σωληνώσεων ή δεξαμενών. Οι λεγεωνέλλες μεταδίδονται μέσω της εισπνοής από σταγονίδια νερού το οποίο έχει επιμολυνθεί με βακτήρια. Τα συστήματα που αναπαράγονται είναι οι ψυκτικοί πύργοι, οι υγραντήρες, ντουζιέρες, συστήματα ζεστού νερού χρήσης, δίκτυα πόσιμου νερού και τα μεγάλα συστήματα κλιματισμού.

Εκτός του νερού, που εξυπηρετεί την εξάπλωση των διαφόρων ειδών Λεγεωνέλλας, άλλα στοιχεία που βοηθούν την εξάπλωσή τους είναι τα βιοφιλμ από άλγη, που υπάρχουν σε κάθε σωλήνωση ή αγωγό και στα τοιχώματα των δεξαμενών, όπως και η δημιουργία κάθε είδους ιζηματοειδούς στρωμάτωσης (αλάτων κτλ.), που αποτελεί εστία συσσώρευσης των παραπάνω βακτηρίων. Επίσης τα νεκρά σημεία σωληνώσεων είναι σημεία που ευνοιειται  η ανάπτυξη και ο πολλαπλασιασμός της Λεγεωνελλας. Επομένως καλό είναι να αποφεύγονται και αν υπάρχουν να εξαλείφονται. Τα παραπάνω οδηγούν σε απώλειες ενέργειας του δικτύου σε ποσοστό 30%.

Η νόσος των Λεγεωναρίων είναι μια σοβαρής μορφής πνευμονία με ποσοστό θνησιμότητας της τάξης του 10-15 % σε κατά τα άλλα υγιή άτομα

Οι κλαςικες μέθοδοι για την καταπολέμηση των διαφόρων ειδών λεγεωνέλλας εμφανίζουν σοβαρά μειονεκτήματα:

Μειονεκτήματα Θερμικού  Σοκ

  • Υψηλό κόστος ενέργειας και κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων νερού ( το νερό πρέπει να φτάσει 65-70oC σε όλο το δίκτυο και να τρέξει μερικά λεπτά απο την κάθε βρύση και ντουζιέρα).
  • Κίνδυνος εγκαυμάτων στη φάση υψηλής θέρμανσης.
  • Καταπόνηση δικτύου/Αύξηση πιέσεων σε φίλτρα, εξοπλισμό  και σωλήνες.
  • Διάβρωση σιδηροςωληνων και μεταλλικών εξαρτημάτων και επιφανειών (αποτέλεσμα κόκκινα νερά στον τελικό χρήστη απο διάβρωση μεταλλικών μερών και εξαρτημάτων)
  • Δημιουργία επικαθήσεων και ιζημάτων στις σωληνώσεις.
  • Μείωση αποτελεσματικότητας χημικών προσθέτων λόγω υψηλής θερμοκρασίας.
  • Υπερθέρμανση Η/Μ εξοπλισμού.
  • Κατανάλωση εργατοωρών (ιδιαίτερα όταν το σοκ θερμότητας για να είναι αποτελεσματικό πρέπει να γίνει νυκτερινες ώρες και ανά τμήμα κτηρίου ή κτηρίων. Οι ώρες που δαπανούνται είναι ακόμα περισσότερες όταν το σοκ γίνεται χειροκίνητα και όχι μεςω κάποιου συστήματος αυτοματισμού ή BMS).

Μειονεκτήματα Σοκ Χλωρίωσης.

  • Δημιουργία καρκινογόνων παραγώγων.
  • Δυσκολία στη διατήρηση χλωρίου στο ζεστό νερό.
  • Διαβρωτικό το χλώριο σε υψηλές συγκεντρώσεις (κόκκινα νερά στα δίκτυα απο διάβρωση υλικών).
  • Δυσκολία αποχλωρίωσης, αφού χρειάζεται 20ppm χλωρίου για να καταστραφεί η Legionella ( αποτέλεσμα πάλι να πετάμε το νερό)
  • Η Δράση του χλωρίου εξαρτάται πολύ απο την τιμή του Ph. (Επομένως χρειάζεται να είναι ρυθμισμένο σωστά. Αυτό εξαρτάται και απο το αν το νερό που δίνει ο Δήμος είναι σταθερό η όχι. Αν παίρνουμε απο γεώτρηση ή απο βυτία νερού )
  • Η Δράση του χλωρίου εξαρτάται πολύ απο την θερμοκρασία του νερού. Σε υψηλές θερμοκρασίες εξατμίζεται. 
  • Κατανάλωση εργατοωρών.

Η προτεινόμενη λύση

Case study εφαρμογής στο ξενοδοχείο ΑΚΤΗ ΖΕΥΣ